Πριν από αρκετά χρόνια, το 1965, η Δώρα Παρίση, περπατώντας στις παραλίες της νότιας Γαλλίας «γοητεύτηκε» από τις κεραμικές κούκλες, που ήταν ντυμένες με τοπικές ενδυμασίες και στέκονταν περήφανα στους πάγκους των πλανόδιων πωλητών. Έχοντας στο ενεργητικό της πολυετείς σπουδές μόδας, pret-a-porter, χειροτεχνίας και ραπτικής, στο Παρίσι, αποφάσισε αρκετά αργότερα, το 1983, όταν επέστρεψε στο νησί της, τη Λέσβο, να αρχίσει να δημιουργεί η ίδια λαογραφικές κούκλες, ντυμένες με τις παραδοσιακές ενδυμασίες κάθε τόπου.
Ξεκίνησε, λοιπόν, μια τεράστια έρευνα σε μουσεία όλης της χώρας, αναζητώντας τα μοντέλα της, τις φορεσιές κάθε περιοχής. Πέρασε από το μουσείο Μπενάκη, το Ιστορικό Μουσείο στην παλιά Βουλή, το Λαϊκό Μουσείο στην Πλάκα, το Λύκειο Ελληνίδων στο Ηράκλειο της Κρήτης και πολλά άλλα μουσεία σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα, ανακάλυψε έναν «θησαυρό» σε πολλά μπαούλα σπιτιών, όπου πολλοί άνθρωποι κρατούν τις παραδοσιακές φορεσιές των προγόνων τους.
