"Το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη σαλιγκαροτροφίας στη χώρα μας πηγάζει από τη γενικότερη ανάγκη για την ενασχόληση με καινοτόμες επενδύσεις, με παραγόμενα προϊόντα που θα βρίσκουν κανονική διέξοδο στην αγορά και σε ικανοποιητικές τιμές", δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γεωπόνος, Αβραάμ Νικολαΐδης, υπεύθυνος του κέντρου "Δήμητρα", στη Δράμα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, σήμερα, στην Ελλάδα, οι εκτροφείς σαλιγκαριών δεν υπερβαίνουν τα 300 άτομα, βάσει των τελευταίων στοιχείων, αν και τα σεμινάρια για την οργάνωση και διαχείριση μιας μονάδας σαλιγκαροτροφίας ολοένα και αυξάνονται.
Τονίζοντας ότι, οι κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας, ιδίως στη νότια και νησιωτική Ελλάδα (ξηροθερμικό κλίμα, μεγάλη διάρκεια καλοκαιριού με υψηλές θερμοκρασίες) ευνοούν την εγκατάσταση μονάδων εκτροφής σαλιγκαριών, ο κ. Νικολαΐδης υπενθύμισε ότι η ελληνική βιομηχανία μεταποίησης σαλιγκαριών, για μια και πλέον εικοσαετία, ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη.
Οι πρώτες εξαγωγές σαλιγκαριών, που προέρχονταν από εγχώριους φυσικούς πληθυσμούς, άρχισαν να πραγματοποιούνται από τη χώρα μας στις αρχές του 1960 και κατευθύνονταν κυρίως στη Γαλλία.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, η αύξηση των εξαγωγών ήταν ραγδαία, με αποτέλεσμα να ιδρυθούν στην Ελλάδα εμπορικές επιχειρήσεις, καθώς και βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες επεξεργασίας σαλιγκαριών. Ωστόσο, οι αυξανόμενες ανάγκες της εγχώριας βιομηχανίας μεταποίησης σαλιγκαριών, σε συνδυασμό με τη σταδιακή εξάντληση των εγχώριων φυσικών πληθυσμών σαλιγκαριών, έκανε επιτακτική την ανάγκη, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, για εισαγωγές νωπών σαλιγκαριών από τρίτες χώρες.
"Και αυτή ήταν η αρχή του τέλους", όπως διευκρίνισε ο κ. Νικολαΐδης, αφού από το 1998 και μετά καταγράφεται μια σταδιακή πτώση των εισαγόμενων σαλιγκαριών, που συνεχίζεται μέχρι και το 2008.
