Η δυσκολία αποτίμησης της αξίας είναι σαφώς μεγαλύτερη από τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Για παράδειγμα στην τηλεόραση, υπάρχουν δεδομένα τηλεθέασης, τόσο όσον αφορά στο πλήθος των τηλεθεατών, όσο και στο είδος αυτών (ηλικία, φύλο, μόρφωση, ενδιαφέροντα), ανά είδος εκπομπής και ώρα προβολής. Τα προαναφερθέντα στατιστικά συνδυάζονται με τις ανάγκες της αγοράς και το είδος του προϊόντος, ώστε να εξαχθεί η τελική αξία της διαφήμισης για την εταιρεία. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε μεγάλα αθλητικά γεγονότα το κόστος των διαφημίσεων αγγίζει το ένα εκατομμύριο δολάρια για μερικά δευτερόλεπτα προβολής.
Στην περίπτωση του Facebook τα δημογραφικά στοιχεία των αποδεκτών της διαφήμισης (πλήθος, ηλικία, τοποθεσία, ενδιαφέροντα), είναι άμεσα εμφανή. Αν και οι αντίθετοι με την προβολή στα κοινωνικά δίκτυα ισχυρίζονται ότι στο Facebook οι εν δυνάμει πελάτες δεν γίνονται αποδέκτες κάποιοι διαφημιστικού spot που έχει περισσότερη επιρροή, οι υπέρμαχοι των κοινωνικών δικτύων έχουν σαφώς περισσότερα επιχειρήματα. Κατ' αρχάς ο ενδιαφερόμενος συνδέεται αυτόβουλα στο δίκτυο της εταιρείας, γεγονός που τεκμηριώνει το ενδιαφέρον του. Ύστερα, μέσα από το δίκτυο της εταιρείας, καλλιεργείται μία διαδραστική σχέση που αυξάνει την οικειότητα του εν δυνάμει πελάτη με την εταιρεία, ενώ υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα προβολής διαφημιστικών spot (youtube attachments) τα οποία ο πελάτης μπορεί να παρακολουθήσει.
Οι υποστηρικτές των κοινωνικών δικτύων ισχυρίζονται ότι η αξία ενός “θαυμαστή” στο Facebook είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη οποιουδήποτε τηλεθεατή, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στη σφαίρα των blog με τιμές ανά θαυμαστή μεταξή 3,6$ και 136$. Υπάρχουν τρόποι μέτρησης της αξίας αυτής υπό το πρίσμα της παραδοσιακής αποτίμησης, δηλαδή με βάση το πόσες φορές έρχονται σε επαφή με μηνύματα της εταιρείας, αλλά με το συγκεκριμένο τρόπο υποτιμάται η αξία του διαδραστικού μέσου και κυρίως του αυτόβουλης συμμετοχής (opt-in) στην όλη διαδικασία.
